Geplaatst op 3 Reacties

Hondenleven: Fastfood

Bodhi de pup vraagt zich af of er nog wat te eten is
Valt hier nog wat te snacken?

Zoals regelmatige lezers van deze columns weten hebben we een pup in huis. Bezoekers van ons stulpje zouden zich kunnen vergissen in welke van de vier viervoeters de pup is als ze puur naar de grootte van de hond kijken. De pup is inmiddels de grootste van het stel. Ik weet niet wat voor een krachtvoer er verborgen zit in haar brokken, maar het werkt goed. Ze steekt nu met kop en schouders boven de andere drie uit.

Verder lezen Hondenleven: Fastfood

Geplaatst op 4 Reacties

Hondenleven: Reuzen

Bodhi de pup eet veel en groeit snel
Als dit zo doorgaat, hebben we straks een mini-reus in huis.

In sprookjes komen vaak reuzen voor. Soms zijn het vriendelijke giganten die hoogstens per ongeluk hier en daar een huisje vertrappen. Meestal zijn het echter kwaadaardige, mensenetende griezels. Je kunt ze maar beter ontlopen op je avondwandeling. Nou is het woord ‘reus’ nogal subjectief. Het hangt af van wat je gewend bent. Ik heb in het verleden de eer gehad om met deerhounds samen te leven. Dus als mensen een Labrador als grote hond bestempelen, dan kan ik een lichte verbazing maar moeilijk onderdrukken. Zolang de viervoeter tijdens het koken van het avondmaal niet op z’n gemak de kop naast de snijplank laat rusten op het aanrecht, noem ik het geen grote hond.

Verder lezen Hondenleven: Reuzen

Geplaatst op 2 Reacties

Hondenleven: Ouderschapslof

Bodhi de pup is uitgeteld
Ook Bodhi is weleens uitgeteld. Alleen meestal niet als wij dat ook zijn…

Je ziet ze weleens lopen. Bij de supermarkt, de meubelgigant, of gewoon in het wild. Ze hebben wallen onder de ogen, een bleek gelaat en de schouders zijn een goede indicatie van de neerwaartse spiraal waarin hun energieniveau zich bevindt. Ik heb het natuurlijk over het fenomeen kersverse ouders. De beproeving van de nieuwe ouder is vergelijkbaar met dat van een commando in opleiding. Ondanks een paar uur slaap wordt het uiterste van ze gevraagd.

Verder lezen Hondenleven: Ouderschapslof

Geplaatst op 7 Reacties

Hondenleven: de twee B’s

Bella en Bodhi spelen dat het een lieve lust isHet moge duidelijk zijn uit de laatste twee schrijfsels op deze site dat onze roedel is uitgebreid met een pup. Bodhi is haar naam voor diegenen die nieuwe lezers zijn. Zij is een koningspoedel x Berner sennenhond kruising en mede daardoor een stuk slimmer dan wij. Wij worden dagelijks met onze neus op dit feit gedrukt. Hoe klein ze ook is, ze is ons vaker wel dan niet te slim af. Gelukkig kunnen we daar in 99,9% van de gevallen om lachen. Verder lezen Hondenleven: de twee B’s

Geplaatst op 6 Reacties

Column: Roedel boetseren

Bodhi de nieuwe pup helpt water geven
Baasje helpen water geven. Daar wordt je nat van!

In de vorige column schreef ik over de komst van Bodhi. Een waardig onderwerp voor een column. De komst van een puppy in huis is een bijzondere aangelegenheid. Zeker als er al drie honden rondlopen. Deze drie hebben samen met ons een roedel gevormd waar je niet zomaar verandering in brengt. De onverwachte, abrupte komst van een puppy gooit die hele roedelstructuur natuurlijk danig door de war. De afgelopen week was dan ook een interessante week in ons huishouden. Verder lezen Column: Roedel boetseren

Geplaatst op 4 Reacties

Hondenleven: Serendipiteit

Bodhi komt onze roedel versterkenToeval bestaat niet. Dat hoor je soms. Ik geloof niet in enige vorm van besturing van het lot anders dan door natuurkundige krachten. Dus ik kan deze uitspraak wel onderschrijven. Elke gebeurtenis is het gevolg van een soms minuscule, voor mensenogen onzichtbare, maar desalniettemin natuurkundige oorzaak. Elke beslissing, elke stap, elke gebeurtenis, hoe klein ook, leidt tot iets. Soms leidt die schijnbare toevalligheid tot iets heel moois. Iets waar je eigenlijk helemaal niet naar op zoek was, maar wat desalniettemin je leven enorm verrijkt. Dat overkwam ons dit weekend.

Verder lezen Hondenleven: Serendipiteit

Geplaatst op 1 reactie

Hondenleven: Aaien op het toilet

Blitzz smile
Foto van Blitzz: Riënne Wopereis, https://fotografienne.nl/

Sinds ik een zekere leeftijd ben overschreden begint mijn lijf tekenen van slijtage te vertonen. Dat is normaal. Hier en daar een kraakje en piepje. De gewrichten die ‘s ochtends durven te protesteren. En zo nog wat van die verschijnselen van een oplopende jarenteller. Als ik zeg dat ik me oud voel lachen mijn lieve ouders zich een kriek. Zij zijn 83 en 88 en zo fit als een hoentje. Mijn vader verricht op zijn stuk land de fysieke tuinarbeid waar de gemiddelde dertiger drie dagen van op bed zou liggen, kermend van de spierpijn. Mijn moeder doet in haar tuin en hun huis hetzelfde. Let op: ze hebben ieder hun eigen tuin omdat de hoeveelheid energie collectief aanwezig teveel is voor slechts één tuin. Soms vragen mensen mij of mijn ouders gescheiden zijn omdat ik het over mijn vader’s tuin en moeder’s tuin heb. Maar niets is minder waar. Ze zijn al 61 jaar zeer gelukkig getrouwd. Een potje schaken tegen mijn vader of een potje Wordfeud tegen mijn moeder onderneem je geheel op eigen risico. De kans dat je meedogenloos in de pan wordt gehakt is aanzienlijk. Dus ook mentaal zijn mijn ouders jong. Nee, Ik mag mijzelf onder geen voorwaarde oud noemen. En toch, hè. En toch. Verder lezen Hondenleven: Aaien op het toilet