Geplaatst op 2 Reacties

Hondenleven: Vuurwerkvluchtelingen

sterretjeWe zijn net terug uit België. Veel vakantie hebben we niet in een jaar, daarvoor hebben we veel te veel fijne bezigheden als zzp’ers. Naast een weekje in oktober is oud en nieuw de perfecte gelegenheid om de drukte even opzij te schuiven. Eigenlijk is het ook een vlucht: we willen de honden geen jaarwisseling in Nederland aandoen. Eerlijk gezegd onszelf ook niet. Iedereen mag het noemen wat hij of zij wil. Traditie, feestdagen, een zalig uiteinde, maar als je honden hebt en zelf ook geen fan van vuurwerk bent dan is het einde van het jaar een reden om Nederland even achter je te laten.

Rustig

Gelukkig hoef je niet ver te rijden om in een omgeving te zijn waar het lekker rustig is: België dus. Gewoon op 30 december door een middelgrote stad kunnen lopen zonder een knal te horen. Zelfs bij de plaatselijke vuurwerkwinkel, een etalage vol met pijlen en vuurpotten: niets. Nog geen knetterend sterretje te horen. Heerlijk!

Rennen maar

Voor de honden is dit ook een verademing. Het huisje waar we verbleven was erg primitief. Geen WiFi, geen TV ontvangst, gas uit een tank en water uit de jerrycan want het stromend water komt direct uit de grond en wordt niet als drinkwater bestempeld. Verwarming met twee elektrische kachels. Maar wel 5000 vierkante meter grond en een grote vijver. Dus schuifdeur open en rennen maar! Wat hebben die beestjes een plezier gehad!

Cliché

Voor ons ook echt vakantie. Want primitief brengt je ook terug naar de basis. Eten en drinken om de biologie op gang te houden. Af en toe wat klussen aan een stukje omheining dat niet helemaal Blitzz-proof is. En natuurlijk samen met mijn lief op stap om op te laden na een erg druk jaar. Even de boel de boel laten is zo’n cliché, maar als je maar een paar weken per jaar hebt, is dat cliché wel heel fijn!

Twaalf uur

31 december om twaalf uur wordt ook in België het vuurwerk de lucht in geslingerd. Maar na een half uurtje wordt het al beduidend stiller en na drie kwartier hoor je niks meer. Nou ja, niks, de uilen laten van zich horen maar dat doen ze iedere nacht. Af en toe een eekhoorn krabbelend over het dak. Verder gewoon stilte.

Brievenbus

2 januari. We zitten in de auto terug van boodschappen doen. Het Vlaamse nieuws meldt de schade van de jaarwisseling. Het was veel erger dan we dachten.  Er was een brievenbus opgeblazen en de ravage was enorm. Erna en ik keken elkaar aan. Natuurlijk was het erg voor de eigenaar van de brievenbus. Maar na alle berichten die ons vanuit Nederland bereikten: ik wou dat een opgeblazen brievenbus in Nederland het landelijke nieuws haalde!

Gezond verstand

Er gaan steeds meer stemmen op die roepen om een totaal verbod op vuurwerk in Nederland. De argumenten voor zijn overweldigend. Het leed en de schade veroorzaakt door vuurwerk, en dat ieder jaar weer, het is onbegrijpelijk dat dit gewoon kan in een ‘beschaafd’ land. Maar aangezien er dit jaar weer een verkooprecord was, zal een totaalverbod nog wel even op zich laten wachten. Euro’s winnen het meestal van gezond verstand.

Geboekt

Helaas is ‘ons’ huisje voor volgend jaar al door een andere gelukkige geboekt. Wellicht ook een vuurwerkvluchteling. Ik wens ze evenveel plezier en rust als wij daar hebben ervaren. Het is een heerlijk plekje, hoe primitief ook! Wij gaan naarstig op zoek naar een nieuwe locatie. Hopelijk lukt het ons, want een Nederlandse jaarwisseling is wat mij betreft maar op één manier te beleven: buiten Nederland!

Henk

2 gedachten over “Hondenleven: Vuurwerkvluchtelingen

  1. Misschien is er toch hoop. Steeds meer mensen willen van het vuurwerk af!

    1. Dat is waar. Maar toch heb ik zoiets van “eerst zien, dan geloven…”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.