Geplaatst op 1 Reactie

Hondenleven: Enigma

Spip de whippet en het enigmaSpip, onze whippet is een enigma op vier poten. Al zolang als ik hem ken probeer ik hem te doorgronden en het lukt me maar gedeeltelijk. Eens kijken of ik er via deze column beter uit kom. Spip is een hondje met een slechte start in het leven. Als pup aangeschaft omdat een hondje zo leuk is voor de kinderen. Vervolgens kwam het gezin tot de ontdekking dat als je een pup in huis neemt, je niet gewoon weer verder kan met je normale leven van werkende ouders en kinderen naar school. Je moet voor de pup zorgen. Doe je dat niet dan poept en plast hij in huis en gaat hij dingen stuk maken uit pure verveling.

Bench

Vervolgens sluit je de pup de hele dag op in een bench in de garage, zodat hij niet genoeg te eten krijgt wat zijn groeiende lijfje zo hard nodig heeft. Waar hij poepte en plaste daar kan ik alleen maar naar raden maar het is natuurlijk niet moeilijk te bedenken. Het gezin – gedreven door klachten van de buren over een jankende pup in de garage of door spijt van de aankoop – heeft de pup vervolgens afgegeven bij een plaatselijk hondenhotel dat toevallig een binding had met een stichting voor windhonden waar wij stonden ingeschreven als zoekende naar een whippet.

Hoofdrol

Het leven van Spip veranderde radicaal. Hij kreeg opvoeding, veel speeltijd, meerdere maaltijden per dag en natuurlijk zoveel plaspauzes als hij nodig had totdat hij zindelijk was. Niet al te lang daarna kreeg hij zelfs een ren-maatje via dezelfde stichting die een noodgeval hadden met een whippet die echt weg moest omdat ze zat weg te kwijnen in de opvang. Maar die whippet, Saffy, is een verhaal op zich. Spip heeft de hoofdrol in dit verhaal.

Hard lopen

Met name het enigma Spip heeft de hoofdrol. Want ik kwam er al snel achter dat Spip een bijzonder hondje is. Hij is super snel en tijdens mijn eerste keer spelen met een balletje kwam ik er achter dat ik zelf ook de accelerator in moest trappen. Voor ik de bal goed en wel weg kon gooien had Spip hem al te pakken, of mijn vingers er nu tussen zaten of niet. En ik dacht dat ik wat gewend was met Pluk, de Jack Russell. Ook met het spelen met andere honden kwam ik er achter dat als het om hard lopen ging, deze kleine whippet iedere hond achter zich liet. En wederom dacht ik dat ik wat gewend was met twee deerhounds in het nabije verleden.

Intelligentie

Verder bleek Spip een heel intelligent hondje. Zoekspelletjes met de bal had hij in no time door. Een schuifpuzzel kostte hem maar een paar minuten om uit te vogelen en eenmaal doorgrond, had hij de oplossing de volgende keren in een paar seconden. En afgelopen week zagen we weer een staaltje van zijn intelligentie.

Party time

Zo rond de klok van negen uur in de avond, worden de honden bij ons lichtelijk onrustig. Het is nog net te vroeg voor eten en wandelen maar het begint wel tegen die tijd te lopen. Dus als één van ons opstaat om bijvoorbeeld thee te pakken of naar de wc te gaan, staat de hele roedel in een staat van hoop op: party time!

Stoelendans

Helaas, is het vaak loos alarm en dat betekent dat we de hele roedel weer even in de ruststand moeten krijgen. Daarbij zijn de ligplekken weer hopeloos door elkaar. Het lijkt wel een soort stoelendans. Eén pechvogel die lekker op de bank tegen ons aan lag te snurken, moet nu genoegen nemen met een ‘koude’ en ‘eenzame’ bak omdat een ander zijn of haar plaatsje heeft ingenomen. Let wel, een bak met meerdere dekens erin en nauwelijks een meter bij ons verwijderd, maar toch, koud en eenzaam volgens de zielenpiet die erin moet. Zo ook van de week. Spip was de pechvogel dit keer. Wat nu te doen?

Superbrein

Simpel voor een superbrein als Spip: je loopt met een beetje benauwd gezicht naar de achterdeur. Het baasje staat op met een zucht van ‘moet je er echt nu uit, we gaan zo lopen?’ Omdat het baasje opstaat, staat de hele bende weer op en als alle andere canine leden van het huishouden samen met het baasje bij de achterdeur staan, draai je je om, gaat naar de bank en kruipt lekker tegen het vrouwtje aan. Daarbij laat je het baasje en de andere honden verbijsterd bij de achterdeur staan. En het schudden van het vrouwtje omdat ze zit te stikken van het lachen neem je op de koop toe. Je hebt je plekje op de bank veroverd en dat is een boel waard.

Onhandig

Wat is het enigma dan? Wel, dat is het volgende. Spip is dus behoorlijk slim. Waarom is het dan dat hij vaak zulke enorm domme dingen doet? De achterdeur kan een hele tijd open staan. Iedereen is buiten aan het spelen en snuffelen. De deur gaat weer dicht (althans ‘s winters, ‘s zomers staat hij bijna de hele dag open), en dan komt Spip aan met ‘hé, ik wil ook naar buiten!’
Hij is ook kampioen met precies daar gaan staan of lopen waar het niet handig is. Daarmee heeft hij zichzelf al meerdere keren een pijnlijke aanvaring bezorgd met één van de de andere roedelleden, canine of homo sapiens.
Als hij eten krijgt maakt hij enorme bokkensprongen. Zo blij is hij met iedere maaltijd. Maar hij verliest daarbij regelmatig de omgeving uit het oog en ook daarbij: soms pijnlijke botsingen met meubilair in dat geval.
Waar twee honden stoeien, kun je als derde maar beter maken dat je weg komt, tenzij je heel goed weet wat je doet. Blitzz weet heel goed wat ze doet, Spip is er niet zo handig in. Dus Spip komt regelmatig in het nauw tussen twee stoeienden omdat hij zich er onhandig mee bemoeit. Kortom, voor een slimme hond komt hij best vaak in de problemen.

Spip

Ik denk dat ik de oplossing heb voor het enigma. En het betekent ook dat Spip de verkeerde naam heeft gekregen. Hij is vernoemd naar het eekhoorntje van Robbedoes. Daar lijkt hij ook wel wat op. Maar we hadden hem beter naar een andere stripfiguur kunnen vernoemen. Namelijk Professor Zonnebloem uit de Kuifje strips. Spip is gewoon wat verstrooid. Dus super intelligent en heel goed in staat een plan te maken en dat uit te voeren. Maar als het op snelle, sociale slimheid aankomt, is hij misschien een tikje minder ontwikkelt. Hij is dus gewoon de verstrooide professor van de roedel.

Opgelost

Het enigma lijkt opgelost. Spip is een soms onhandig maar ontzettend lief en slim hondje die net als de andere honden waardevol is op zijn plek in onze roedel. En dat hij daarbij het vrouwtje soms doet schuddebuiken van het lachen omdat hij het baasje en de rest van de roedel voor de gek heeft gehouden maakt hem alleen maar meer gewaardeerd!

1 gedachte over “Hondenleven: Enigma

  1. Weer een verhaal om van te genieten. Geen wonder dat Erna zat te schudden van het lachen. Dat deed ik ook, achteraf. Bedankt. Het is iedere week weer fijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.