Geplaatst op 5 Reacties

Hondenleven: Geduld, een schone zaak.

Bella en de stofzuiger zijn vriendjes
Bella en de stofzuiger zijn vriendjes geworden.

Maandag is wasdag, woensdag is gehaktdag en vrijdag is het borreldag met de collega’s. Dat is zo’n beetje de weekkalender voor veel mensen. Ik ben een nogal vrijgevochten ziel en het zal je dus niet verbazen dat ik me met enthousiasme onttrek aan deze conventies. Wasdag is de dag dat de wasmand vol zit of de onderbroekenla leeg is. Gehaktdag is de dag dat er gehakt in de vriezer ligt, en dat is bij ons zeker niet elke woensdag. En borrelen met de collega’s? Ik drink al zeker zes jaar geen alcohol meer en daarbij komt dat mijn collega ook mijn echtgenote is dus gezellig samen thee drinken is niet beperkt tot de vrijdag. Kortom, onze weekkalender verschilt nogal van de hierboven beschreven standaardkalender.

Yoga

Toch hebben ook wij onze vaste dagen voor activiteiten. Daar ontkom je niet aan, zelfs niet in een onconventioneel leven. Door de covid perikelen verplaatsten de yogalessen van Erna op donderdagochtend van een zaal naar cyberspace. Of te wel, Erna ging de yoga thuis beoefenen via een videoverbinding met de lerares. Aangezien wij niet in een groot huis wonen met aparte, toegewijde yogaruimte, moet de woonkamer daarvoor dienst doen. Geen probleem natuurlijk. Paar tafeltjes aan de kant om ruimte te maken voor de yogamat en klaar is de zaal.

Haren

Helaas hebben wij een bijkomende factor en die factor bestaat uit drie harige huisgenoten. In oude westerns zie je nog wel eens van dat struikgewas door het beeld rollen, tumble weed. Nou, dat hebben wij gewoon in de huiskamer. Maar dan met hondenharen. Je begrijpt dat Erna haar yogaposes niet bepaald vredig verlopen als ze steeds hondenharen uit haar gezicht moet vegen. Daarom is voor mij de donderdagochtend niet alleen de ochtend van columnschrijven, maar ook van stofzuigen.

Onenigheid

Over dat stofzuigen is echter enige onenigheid ontstaan. Niet tussen Erna en mij hoor. Wees gerust, ons huwelijk vaart onbedreigd wel onder de rolverdeling die wij hebben. Ik vind huishoudelijk werk niet erg om te doen, en Erna vindt het niet erg om het niet te doen. Daarbij is Erna druk genoeg met andere zaken. Nee, onze rolverdeling werkt uitstekend. Het zijn de viervoeters die onenigheid hebben over het stofzuigen.

Verstopt

Spip vind het niet leuk maar die verstopt zich gewoon onder een deken en laat zijn misnoegen enkel blijken als ik met de stofzuiger te dicht bij zijn schuilhol kom. Dan klinkt er een snerpende snauw, maar daar blijft het bij. Verder laat hij het over zich heenkomen. De twee dames in het hondenteam spelen echter een aanmerkelijk meer actieve rol tijdens het stofzuigen.

Spel

Bella vindt het helemaal geweldig. Hoewel ze in het begin van haar residentie de nodige bedenkingen had over dat hele stofzuig gebeuren, wijst ze me nu op donderdagochtend de stofzuiger aan. Kom baas, stofzuigen! Dat heeft een reden: stofzuigen betekent spelen. Ik heb haar namelijk over haar bedenkingen heen geholpen door van het stofzuigen een spelletje te maken. Het leukste spel dat er voor Bella bestaat is achter balletjes aan rennen. Aangezien onze huiskamer bezaaid ligt met allerlei hondenspeelgoed, is het erg makkelijk om tijdens het stofzuigen een bal of ander rubberachtig hondenspeeltuig door de kamer te zwiepen met de stofzuigerstang. Ze vindt het een reuze spel!

Lawaai

Blitzz daarentegen vindt de stofzuiger maar een lawaaiig en bedreigend ding.  En achter balletjes aanrennen is wel zo ongeveer het meest stompzinnige wat je als hond kun doen, vindt zij. Blitzz probeert van alles om mij ervan te overtuigen dat het ding uit moet. Zodra ik bij haar in de buurt kom – en let wel, dat vindt zij al snel – dan blaft en bromt ze naar de stofzuiger. Ik probeer haar natuurlijk te ontwijken en haar niet op te jutten. Ik wil haar niet ontrieven. Maar zoals gezegd, we wonen in een klein huis dus het is onmogelijk om Blitzz haar periferie ten allen tijde te respecteren. Bovendien zoekt ze het conflict soms ook wel een beetje op hoor. Als het mooi weer is staat de tuindeur open en kan ze lekker buiten gaan liggen. Maar doet ze dat tijdens het stofzuigen? Nee dus. Dat doet ze pas als ik klaar ben met stofzuigen..

Uit, aan

De laatste tijd gebeurt het steeds vaker dat Bella het opneemt voor de stofzuiger. Zodra Blitzz blaft of bromt naar de stofzuiger, blaft Bella naar Blitzz.

“Uit dat ding!” Zegt Blitzz.
“Nee, aan laten,” Zegt Bella. “Spelen baas!”
“Ik zeg uit dat ding!” Zegt Blitzz met meer nadruk.
“Je bent stom!” Schreeuwt Bella boven de stofzuiger uit.
“Je bent zelf stom!” Blèrt Blitzz terug.

Als ze vlechtjes hadden dan zouden ze het zeker niet nalaten elkaar als twee karikature schoolmeisjes aan de vlechten te trekken.

Afleiden

Ik moet hier natuurlijk als verstandige baas tussen springen en escalatie voorkomen en dat doe ik dan ook. Ik leid Bella af met een speeltje.
“Jaaaaa, balletje!”
En Blitzz leid ik naar buiten en wijs haar op het heerlijke zonnetje en de vogeltjes.
“Grmble, mopper, grmble, stofzuiger, mopper,” terwijl ze een spiedende blik richting de mussenkolonie werpt.

Dan kan ik weer even rustig stofzuigen. Blitzz laat zich echter niet zo makkelijk paaien en vijf minuten later begint dit ritueel opnieuw. Als hondenbaas is geduld een schone zaak.

Geplaatst op 2 Reacties

Hondenleven: De wolf heeft een momentje

Bella zit zelden stil
Bella staat zelden stil…

Honden zijn gewoontedieren. Daar heb ik het in deze columns al vaker over gehad. Ik heb het idee dat de meeste dieren gewoontedieren zijn, zelfs het dier dat zichzelf mens noemt. Bedenk maar eens hoe het voelt om op vakantie te gaan. Hoe leuk we het ook vinden en hoezeer we er ook naar uitkijken, het voorbereiden en het reizen is maar zelden helemaal zonder stress. Ik weet bijna zeker dat de spanning deels, zo niet helemaal wordt veroorzaakt door de aankomende verandering. Maar naast gewoonte heb je ook nog gebruikelijk gedrag. Gedrag dat je van een ander individu (hond, mens, huisspin) gewend bent. Het valt dan wel heel erg op als zo’n individu zich plotseling anders gedraagt. Verder lezen Hondenleven: De wolf heeft een momentje

Geplaatst op 3 Reacties

Hondenleven: Van oude honden en dingen die voorbij gaan

Spip neemt wat meer rust nu hij wat ouder wordt.
Spip neemt wat meer rust nu hij wat ouder wordt.

Uit de columns die ik hier wekelijks schrijf, blijkt dat ik honden een behoorlijke hoeveelheid intelligentie toedicht. Die intelligentie blijkt elke dag weer uit de manier waarop een hond met je communiceert. Daarvoor moet je natuurlijk wel de taal van je hond een beetje leren begrijpen. Gelukkig zijn wij mensen soms ook niet geheel zonder intelligentie, dus dat is te doen. En het blijft me verbazen. Hoe meer je met je hond communiceert hoe meer de hond menselijke trekjes gaat vertonen. Althans, wij noemen het menselijke trekjes. De hond vertelt zijn soortgenoten waarschijnlijk met dezelfde verbazing, dat wij mensen steeds meer trekjes van een hond vertonen naarmate ze mensen beter leren kennen. Verder lezen Hondenleven: Van oude honden en dingen die voorbij gaan

Geplaatst op Geef een reactie

Hondenleven: Ze hebben een agenda

honden hebben een agendaHonden hebben een agenda. Ik kan daar op internet weinig over vinden. Er is allerlei onderzoek gedaan naar de perceptie van tijd bij honden, maar niks over het hebben van een agenda. Dus ik baseer deze column puur op eigen waarneming en interpretatie van gedrag. Wetenschappers moeten maar even de ogen sluiten en deze column overslaan. Of goed gewaarschuwd doorlezen. De uitspraak “Honden hebben een agenda” betreedt het schaduwgebied tussen wetenschap en overtuiging. En de geschiedenis heeft aangetoond dat in vrijwel alle gevallen de wetenschap in dat schaduwgebied al snel uit het oog wordt verloren. Dus in die zin sta ik sterk met mijn stelling. Verder lezen Hondenleven: Ze hebben een agenda

Geplaatst op Geef een reactie

Hondenleven: Samenwerking

De raaf en wolf werken samen
Afbeelding van Gabor MOHOLY via Pixabay

De mens en de hond werken al een poosje samen. Samen schapenhoeden, samen navigeren op straat, samen boeven vangen. De hond en de mens hebben tal van manieren gevonden om elkaar te helpen. Soms vraag ik me af wat het voordeel voor de hond is in deze coöperatie. Dan hoef je alleen maar naar de smile van een collie te kijken tijdens het hoeden van de schapen. De hond heeft er gewoon plezier in. Sommige mensen, met name kattenliefhebbers zeggen wel eens dat een hond dom is omdat hij zich zo uitslooft voor de mens. Als je een kat en mens samen een kudde schapen zou laten hoeden, dan zou de kat het fluitje hebben en de mens hijgend om de schapen heen rennen. Maar ik denk dat de hond niet zozeer dommer is dan de kat, maar vooral heel veel plezier heeft in het werk. Verder lezen Hondenleven: Samenwerking

Geplaatst op 5 Reacties

Hondenleven: Worstelen en boven komen.

de tuin ontluikt maar dat is een uitdaging met honden
De tuin ontluikt.

De tuin is lekker aan het ontluiken. Ik gebruik het woord ‘lekker’ bewust. Er groeit namelijk van alles dat eetbaar is en zeer smakelijk. Nu zou het kunnen dat de lezer een visioen krijgt van een lustige moestuin vol met ordelijke rijen eetbare planten en vruchten. Helaas, dat zal een visioen moeten blijven. Onze tuin is niet ordelijk. Daarvoor is onze tuin veel te klein. We moeten die kleine ruimte daarbij ook delen met de drie viervoeters en die hebben net als de visionaire sla, bonen en doperwten de nodige ruimte nodig. Er heerst bij ons dus een constante strijd tussen viervoeters en vegetatie. En ik vrees dat de viervoeters winnen. Verder lezen Hondenleven: Worstelen en boven komen.

Geplaatst op 2 Reacties

Hondenleven: Smaken veranderen

Shakespeare schreef het al de cirkel is rond
William Shakespeare, Bill voor z’n vrienden.

Als ik eten klaarmaak valt er voor de hondjes meestal wel wat te halen. Ze weten dat heel goed en ze weten ook precies wát er valt te halen. Bij het havermoutontbijt: een stukje banaan en zo af en toe een nootje dat van de snijplank af springt. Bij de lunch een stukje komkommer. Bij het avondeten kan het variëren maar vaak een stukje wortel. Meestal bedien ik drie honden met de snackjes, alleen de wortel is voor Blitzz een brug te ver. Die eet ze niet. Zo eens in het half jaar eet Blitzz sowieso geen vegetarische producten meer. Zo ook vanmorgen. De banaan kreeg een snufje en werd vervolgens met een zeer afkeurende blik afgedaan als niet veel meer dan toekomstige compost. Verder lezen Hondenleven: Smaken veranderen

Geplaatst op 3 Reacties

Hondenleven: Muur

Bella bij het muurtjeIn de middeleeuwen bouwden de hoge heren kastelen om hun landgoed te beschermen tegen andere hoge heren. Nou ja, ik schrijf dat de hoge heren de kastelen bouwden, maar dat was natuurlijk niet zo. Ze gaven opdracht om de kastelen te bouwen en vakkundig gepeupel mocht vervolgens zweten om de ommuurde hogeherendroom werkelijkheid te maken. De hoge heer was waarschijnlijk een collega hoge heer ter lering ende vermaak in de pan aan het hakken. Muren om je landgoed te beschermen zijn al een redelijk oud principe. Al sinds de oudheid, dus ver voor de middeleeuwen, gebruikt de mens muren als bescherming Verder lezen Hondenleven: Muur

Geplaatst op 3 Reacties

Hondenleven: Spip in het zonnetje gezet

Spip de whippet in het zonnetje
Spip aan het zonnebaden. Hij ziet er niet heel gelukkig uit maar dat heeft te maken met het maken van de foto. (Zie vorige column.)

Het is weer zomer! Het is me de omslag wel. Een week geleden liepen we nog met een dikke jas aan buiten terwijl die gedachte nu je doet uitbreken in een zweetaanval. Ik vind het lekker. Ik hou wel van dat warme weer. Oké, 40 graden is misschien wat overdreven maar zo tussen de twintig en de dertig vind ik best lekker. Nog iemand in ons huishouden die het erg lekker vindt is Spip. Zijn smalle whippet lijfje, dat bovendien een lijfje op leeftijd is, heeft het graag warm. ‘s Winters betekent dat diep ingegraven liggen onder een stapel dekens. Maar ‘s zomers komt er een nieuwe optie bij. Verder lezen Hondenleven: Spip in het zonnetje gezet

Geplaatst op 1 Reactie

Hondenleven: Paparazzi

paparazzi shot van Blitzz en Bella
Wat nou? Ga toch weg met die camera. Paparazzi!

Paparazzi, ik heb er helemaal niks mee. Het fotograferen van beroemdheden, het liefst in licht of minder licht compromitterende omstandigheden schijnt een lucratief beroep te zijn voor sommigen. Ik kan me nog een Britse reality serie herinneren die zich afspeelde op het vliegveld Heathrow. Een vaste cast van karakters werd gevolgd in hun dagelijkse bezigheden op dit immense vliegveld. Eén van deze cast-leden was een paparazzi-fotograaf die op het vliegveld in- en uitreizende celebrities in zijn lens probeerde te vangen. De bruuskheid waarmee hij mensen aansprak en de manier waarop hij, en zijn collega’s elke vorm van wellevendheid de nek om draaiden om maar dat ene plaatje te bemachtigen vond ik wederom een goed bewijs dat de mens de evolutionaire ladder nog slechts tot de onderste sporten heeft beklommen. Verder lezen Hondenleven: Paparazzi